DE OPENBARING AAN JOHANNES
pagina eenentwintig
Ἡ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ Ἡ ΠΡΩΤΗ – Ὁ ΘΑΝΑΤΟΣ Ὁ ΔΕΥΤΕΡΟΣ
De eerste opstanding en de tweede dood
De Openbaring aan Johannes uitleggen als een beschrijving (van hoofdstuk
tot hoofdstuk) van een zich ontwikkelend gebeuren in de tijd, is niet
juist.
Evenzo is het niet goed om één afdoende uitleg te eisen
voor een vermeende opeenvolging van eerste dood, eerste opstanding, tweede
dood, tweede opstanding.
Door wetenschappelijk gevormde exegeten wordt de eerste opstanding doorgaans gezien als een geschenk aan de martelaren. Zij mogen leven met Christus. De kerntekst is: Openbaring 20:6
Openbaring 20:6
μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλʼ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ βασιλεύσουσιν μετʼ αὐτοῦ [τὰ] χίλια ἔτη.
"Zalig en heilig is hij die deel heeft aan de eerste opstanding; over hen heeft de tweede dood geen macht, maar zij zullen priesters van God en van Christus zijn en zij zullen met Hem als koningen heersen, duizend jaar lang."
Uit goed onderzoek blijkt wel, dat niet de twee opstandingen bij elkaar
horen, maar de eerste opstanding bij de tweede dood. Het lijkt een vreemde
combinatie, maar dat is het niet.
Wanneer de martelaar sterft, is dat (naar de overtuiging van de eerste
christenen) een doorgang naar het nieuwe leven, de opstanding.
Maar omdat de eindtijd nog niet voltooid is, is de eerste opstanding niet definitief.
Er is volgens het boek Openbaring een tweede dood en die zal hen die in
Christus zijn, niet raken.
De tweede dood wordt beschreven in Openbaring 20:14-15
Openbaring 20:14-15
καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός. οὗτος ὁ θάνατος ὁ δεύτερός ἐστιν, ἡ λίμνη τοῦ πυρός. καὶ εἴ τις οὐχ εὑρέθη ἐν τῇ βίβλῳ τῆς ζωῆς γεγραμμένος, ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός.
"En de dood en het dodenrijk werden in de poel van vuur geworpen. Dit is de tweede dood: de poel van vuur. En als iemand niet bleek geschreven te zijn in het boek des levens, werd hij in de poel van vuur geworpen."
Duidelijk is dat de martelaren en allen die in Christus zijn, niet door
de tweede dood zullen worden geraakt.
De eerste dood was voor hen de eerste opstanding.
Maar de goddelozen krijgen geen deel aan de eerste opstanding. Zij zullen
sterven en blijven in de dood.
Daarom is er een tweede opstanding en die loopt voor de goddelozen uit
op de tweede dood en het oordeel: Openbaring 21:8
Openbaring 21:8
τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσιν καὶ πόρνοις καὶ φαρμάκοις καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσιν τοῖς ψευδέσιν τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος.
"Maar voor de lafhartigen en ongelovigen en verfoeilijken en moordenaars en ontuchtplegers en tovenaars en afgodendienaars en alle leugenaars is hun deel in de poel die van vuur en zwavel brandt; dit is de tweede dood."
De eerste opstanding behoort principieel tot deze wereldeeuw.
Gezaghebbende exegeten wijzen op 2 Korinthe 5:1-4
2 Korinthe 5:1-4
Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ θεοῦ ἔχομεν οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς. καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες, εἴ γε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα. καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι, ἐφʼ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι ἀλλʼ ἐπενδύσασθαι, ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν ὑπὸ τῆς ζωῆς.
"Want wij weten dat, wanneer onze aardse tent waarin wij wonen, wordt afgebroken, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, eeuwig in de hemelen. Want hierin zuchten wij ook en verlangen wij ernaar met onze woning die uit de hemel is, overkleed te worden, als wij maar bekleed en niet naakt bevonden zullen worden. Want ook wij die in de tent zijn, zuchten onder een zware last, omdat wij niet ontkleed, maar overkleed willen worden, opdat het sterfelijke door het leven verslonden wordt."
Paulus zegt daar dat de gelovigen bij Christus verwachten bekleed te worden
met het opstandingslichaam.
Vertaald naar de Openbaring van Johannes: de gelovigen zien uit naar de
opstanding uit de doden. Die opstanding ἐκ τῶν νεκρῶν (uit de doden)
hoort niet bij de eerste opstanding.
