Betekent עוֹלָֽם eeuwigheid?

Oude Testament en Septuaginta

We worden in het boek Apocalyps geconfronteerd met 'vragen rond tijd en eeuwigheid.' Daarom zullen we ons bezighouden met het begrip αἰών 1).
Dit is geen gemakkelijk, eenduidig vertaalbaar woord. Dat komt omdat de Septuaginta 2) met dit begrip het Hebreeuwse עוֹלָֽם heeft vertaald, hoofdzakelijk in het proza. 3).
De bijbelteksten in dit artikel kunnen worden aangeklikt om ter plekke in brontekst en vertaling te worden uitgeklapt.

עוֹלָֽם is een begrip dat eigenlijk niet een strikte tijdsduur aangeeft. De vertaling 'eeuwigheid' is in de oudere teksten niet juist, want עוֹלָֽם duidt iets aan dat toch altijd behoort tot het aardse leven.
Primair is עוֹלָֽם een verborgen, ver afgelegen tijd, die begint/eindigt waar ons waarnemingsvermogen tekortschiet.
Een mooi voorbeeld is Amos 9:11 ▼.

בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא אָקִ֛ים אֶת־סֻכַּ֥ת דָּוִ֖יד הַנֹּפֶ֑לֶת וְגָדַרְתִּ֣י אֶת־פִּרְצֵיהֶ֗ן וַהֲרִֽסֹתָיו֙ אָקִ֔ים וּבְנִיתִ֖יהָ כִּימֵ֥י עוֹלָֽם׃ (Amos 9:11 WTT)
αἱ ἡμέραι τοῦ αἰῶνος (LXX)
«Op die dag herstel Ik de vervallen hut van David, Ik dicht haar scheuren, richt haar puinhopen weer op en bouw haar op als in de dagen van ouds.» (Amos 9:11 W95)

De Septuaginta vertaalt כִּימֵ֥י עוֹלָֽם met αἱ ἡμέραι τοῦ αἰῶνος.
'De dagen van heel vroeger,' zou je kunnen vertalen. Het gaat hier niet om de duur, of om een eind/begin, maar om een tijd die zo anders was dan die van Amos en de zijnen, dat ze zich niet meer konden voorstellen hoe lang dat toch wel geleden was.

Het verwarrende is, dat עוֹלָֽם wel die tijdsduur kan betekenen, en dan zonder nadruk op het begin of eind.
Een voorbeeld is Deuteronomium 15:17 ▼.
וְהָיָ֥ה לְךָ֖ עֶ֥בֶד עוֹלָ֑ם (Deut. 15:17c WTT)
οἰκέτης εἰς τὸν αἰῶνα (LXX)
«... en hij zal voor altijd uw slaaf zijn.» (Deut. 15:17c W95)
Een slaaf-voor-het-leven, d.w.z. zulk een slaaf ontzegt zichzelf het einde van zijn slavernij. De Septuaginta vertaalt: οἰκέτης εἰς τὸν αἰῶνα.

De samenstelling לְעוֹלָֽם is als het ware een statische term, die rechtstreeks de aandacht vestigt op het definitieve. Zie bijvoorbeeld Jesaja 40:8 ▼.
יָבֵ֥שׁ חָצִ֖יר נָ֣בֵֽל צִ֑יץ וּדְבַר־אֱלֹהֵ֖ינוּ יָק֥וּם לְעוֹלָֽם׃ (Jesaja 40:8 WTT)
«Het gras verdort, de bloem valt af, maar het woord van onze God houdt eeuwig stand.» (Jesaja 40:8 W95)

עַד־עוֹלָ֖ם wijst ons meer op de successieve voortgang in de tijd, van geslacht tot geslacht. Beide samenstellingen zien we in 1 Koningen 2:33 ▼.
וְשָׁ֤בוּ דְמֵיהֶם֙ בְּרֹ֣אשׁ יוֹאָ֔ב וּבְרֹ֥אשׁ זַרְע֖וֹ לְעֹלָ֑ם וּלְדָוִ֡ד וּ֠לְזַרְעוֹ וּלְבֵית֨וֹ וּלְכִסְא֜וֹ יִהְיֶ֥ה שָׁל֛וֹם עַד־עוֹלָ֖ם מֵעִ֥ם יְהוָֽה׃ (1 Koningen 2:33 WTT)
«Hun bloed zal voor altijd neerkomen op het hoofd van Joab en op het hoofd van zijn nakomelingen. Maar op David en zijn nageslacht, op zijn huis en zijn troon, zal voor eeuwig vrede rusten van de HEER.» (1 Koningen 2:33 W95)

In liturgische/doxologische formules als Psalm 90:2 ▼
בְּטֶ֤רֶם הָרִ֨ים יֻלָּ֗דוּ וַתְּח֣וֹלֵֽל אֶ֣רֶץ וְתֵבֵ֑ל וּֽמֵעוֹלָ֥ם עַד־ע֝וֹלָ֗ם אַתָּ֥ה אֵֽל׃ (Psalm 90:2 WTT)
«Nog voor de bergen waren geboren, voor aarde en wereld waren voortgebracht, bent U God, van eeuwigheid tot eeuwigheid.» (Psalm 90:2 W95)
lezen vele exegeten de transcendentie van God. Maar wat wordt bedoeld met: van eeuwigheid tot eeuwigheid (Statenvertaling, NBG)?
Er staat, dat Gods 'begin' en 'einde' ondenkbaar, onuitsprekelijk zijn. Maar Hij blijft verbonden met hetgeen wij 'tijd' noemen.

In de zogenaamde Deutero-Jesaja verschijnt de zin: 'Ik ben de eerste en de laatste,' Jesaja 44:6 ▼;  48:12 ▼.
כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֧ה מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל וְגֹאֲל֖וֹ יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אֲנִ֤י רִאשׁוֹן֙ וַאֲנִ֣י אַחֲר֔וֹן וּמִבַּלְעָדַ֖י אֵ֥ין אֱלֹהִֽים׃ (Jesaja 44:6 WTT)
«Zo zegt de HEER, de Koning van Israël, zijn Verlosser, de HEER van de hemelse machten: Ik ben de eerste en Ik ben de laatste, buiten Mij is er geen God.»
שְׁמַ֤ע אֵלַי֙ יַֽעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל מְקֹרָאִ֑י אֲנִי־הוּא֙ אֲנִ֣י רִאשׁ֔וֹן אַ֥ף אֲנִ֖י אַחֲרֽוֹן׃ (Jesaja 48:12 WTT)
«Luister naar Mij, Jakob, Israël, die Ik geroepen heb: Ik ben het, Ik ben de eerste en Ik ben ook de laatste.»

Ik ben het niet eens met wat het grote lexicon van Kittel zegt over עוֹלָֽם in Deutero-Jesaja: dat deze term een nieuwe betekenis krijgt, namelijk 'boven-tijdelijk.'
Het woord עוֹלָֽם gaat een belangrijke rol spelen in het universalistische denken. Maar Gods 'eeuwigheid' wordt niet uitgespeeld tegen de begrensdheid van de tijd.
In Jesaja 40:28 ▼
אֱלֹהֵ֨י עוֹלָ֤ם יְהוָה֙ בּוֹרֵא֙ קְצ֣וֹת הָאָ֔רֶץ (Jesaja 40:28 WTT)
Θεὸς αἰώνιος (LXX)
«De HEER is een eeuwige God, Schepper van de einden der aarde.»
wordt עוֹלָֽם naast het Schepper-zijn van de Heer geplaatst. Daar heeft de Septuaginta: Θεὸς αἰώνιος.

Verder is het bijvoeglijk gebruikte woord עוֹלָמִים, letterlijk: God de eeuwige, Jesaja 26:4 ▼,
בִּטְח֥וּ בַיהוָ֖ה עֲדֵי־עַ֑ד כִּ֚י בְּיָ֣הּ יְהוָ֔ה צ֥וּר עוֹלָמִֽים׃ (Jesaja 26:4 WTT)
ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ αἰώνιος (LXX)
«Vertrouw op de HEER voor altijd, want de HEER is een eeuwige rots.»
waar de Septuaginta ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ αἰώνιος heeft.
Vermeldenswaard is het meervoud van עוֹלָֽם: in Jesaja 45:17 ▼
יִשְׂרָאֵל֙ נוֹשַׁ֣ע בַּיהוָ֔ה תְּשׁוּעַ֖ת עוֹלָמִ֑ים לֹא־תֵבֹ֥שׁוּ וְלֹא־תִכָּלְמ֖וּ עַד־ע֥וֹלְמֵי עַֽד׃ (Jesaja 45:17 WTT)
«Maar Israël wordt door de HEER gered met een eeuwige redding; u wordt niet beschaamd noch te schande tot in alle eeuwigheden.»
staat letterlijk: 'heil van eeuwigheden' en 'tot eeuwigheden toe.'
De Septuaginta vertaalt in enkelvouden.

Ons woord 'eeuwigheid' heeft de gevoelswaarde van boven-tijdelijk. Dit is bevorderd door de Septuaginta die het woord αἰών gebruikt.
Voor Plato was αἰών de aanduiding van de idee-matige tijd. Het is de reine eeuwigheid.
Philo sprak over 'het eeuwige heden.'
De Joodse apocalyptiek heeft tenslotte, mede door deze Septuaginta vertaling, Gods 'eeuwigheid' als iets tijdloos voorgesteld. In de Slavische of Tweede Henoch c. 65, 7,8 4) lezen we:
'wanneer alle creatuur ten einde zal komen ..., Dan zullen de tijden worden vernietigd, en jaren zullen niet meer zijn, noch maanden, noch dagen, noch uren, ze zullen opgeheven worden en voortaan niet meer geteld worden, maar dan begint de nieuwe aeon.'

1) De uitspraak van dit Griekse woord is 'ajoon.'
2) De Septuaginta is een Griekse vertaling van een groot aantal Joodse gewijde geschriften.
Bijna alles is te vinden in het onder ons gebruikte Oude Testament, dat rechtstreeks uit het Hebreeuws en Aramees is vertaald.
Een aantal onderdelen in de Septuaginta noemen wij Apocrief of Deutero-Canoniek.
3) De uitspraak van dit Hebreeuwse woord is 'oolaam.'
4) De Slavische of Tweede Henoch is oorspronkelijk geschreven in het Grieks. Die tekst is verloren gegaan. We kennen de tekst uitsluitend in het Kerk-Slavisch.

De belangrijkste bronnen waaruit ik heb geput:
Theologisches Wörterbuch zum Neuen Testament, hrsg. Gerhard Kittel,
s.v. αἰών.
Mathias Rissi, Was ist und was geschehen soll danach, Zürich 1965
Mathias Rissi, Die Zukunft der Welt, Basel o.j.
-- over Mathias Rissi zie: https://en.wikipedia.org/wiki/Mathias_Rissi

W. Baan   augustus 2024


Iets over mijzelf

Na een dertigjarig predikantschap in verschillende lutherse kerkgemeenten kan ik mijzelf karakteriseren als voorganger en voorzanger

Het voorzangerschap kreeg er in Dordrecht een dimensie bij: mijn plaats als cantor in de Interkerkelijke Schola Cantorum Dordrecht e.o.. Door mijn initiatief is dit gregoriaanse koor in 1984 opgericht.